عمومی

بررسی جایگاه زراعت و کشاورزی در ایران

زراعت و کشاورزی در ایران باستان

کشاورزی و دامداری در ایران باستان همیشه یکی از مهمترین وظایف اجتماعی بوده است. اهمیت کشاورزی در ایران و افزایش میزان کشت و تأثیر آن بر زندگی مردم، مبنایی بود که دیگران همیشه ایرانیان را بر آن ستودند. آنها بسیار وابسته بودند و همیشه از کشاورز و کشاورزان تعریف و تمجید می کردند.

گفته می شود که کوروش بزرگ با تعدادی از دهقانان و روستاییان ملاقات کرد و گفت: “من همتای شما هستم. ما مازاد و توشه زندگی را از شما داریم. ثبات دولت در دسترس شماست.”

سقراط خطاب به پادشاهان یونان گفت: “آیا شرم آور نیست که ما از شاهان ایران تقلید نکنیم؟!! آنها دریافته اند که هنر کشتکاری زیباترین هنر است.”

کاوش ها و مطالعات انجام شده در مناطق مختلف فلات ایران، قدمت کشاورزی در ایران را نشان می دهد. حدود 3000 سال پیش، مردم محصول گندم را در مخازن موسوم به “تاپو” نگهداری می کردند. بر اساس تمام شواهد موجود، سر آرتور کیت و دکتر ارنست هرتسفلد و بسیاری دیگر از دانشمندان اذعان دارند که فلات ایران یکی از اولین مناطقی در جهان است که مردم آن به کشاورزی و دامداری مشغول بوده اند.

استفاده از فناوری در زراعت و کشاورزی

زراعت و کشاورزی یک فناوری پیشرفته است. کشاورزان از iPad، لپ تاپ، هواپیماهای بدون سرنشین، روبات و موارد دیگر برای کار استفاده می کنند. بسیاری از مزارع دارای Wi-Fi و وب کم و سیستم کنترل خودکار تغذیه و تهویه هستند. کشاورزان می توانند با تلفن های هوشمند خود بر یک گاو نظارت کنند. یا دما را در یک انبار تنظیم کنید. در صورت قطعی برق، تولید کننده های پشتیبان به طور خودکار شروع به کار می کنند. و متن هشدار برای کشاورز ارسال می شود. این فناوری کشاورزان را قادر می سازد تا از حیوانات مراقبت دقیق داشته باشند.

اولین روستاهای کشاورزی و نخستین کشاورزان تاریخ

گفته می شود که اولین بارقه های انقلاب فنی و فرهنگی بشر با کاشت بذر و برداشت محصولات کشاورزی به وجود آمد. اما کی و چگونه؟

در زیر یک تپه سنگی در مرکز اردن، بقایای یک دهکده 10 هزار ساله به نام عین غزال وجود دارد که ساکنان آن در خانه های سنگی با تیرهای چوبی و دیوارهای گچ سفید زندگی می کردند. صدها نفر از مردم ساکن آنجا مجسمه هایی را با چشمان کشیده به بلندی 1 متر در عبادتگاه های دایره ای شکل می پرستیدند. ساکنان این روستای باستانی مردگان خود را در زیر خانه های خود دفن می کردند و از جمجمه خود برای تزئین خانه های خود استفاده می کردند.

اما علاوه بر جالب توجه بودن این فرهنگ، موضوع دیگری وجود دارد که باستان شناسان را مجذوب خود کرده است: عین غزال یکی از اولین روستاهای کشاورزی بود که پس از طلوع کشاورزی ظهور کرد. کشاورزان جو، گندم، نخود و عدس را در اطراف آن کاشتند. سایر روستاییان چندین ماه را در تپه های اطراف به چریدن بزها و گوسفندان خود پرداختند.

اماکن باستانی مانند عین غزال می تواند شواهدی از مهمترین تغییرات در تاریخ بشر را فراهم کند، عصری که انسانها گیاهان و حیوانات را اهلی کرده و جامعه ای را که اکنون اکثر ما در آن زندگی می کنیم، شروع کردند. اما با وجود تمام اطلاعاتی که چنین سایت های باستان شناسی در اختیار باستان شناسان قرار داده است، هنوز یک سوال اصلی حل نشده باقی مانده است که چه کسانی اولین کشاورزان تاریخ بودند و چگونه کشاورزی سنگ بنای تمدن به سایر نقاط جهان گسترش یافت؟

آغاز کشاورزی برای نخستین‌بار در هلال حاصل‌خیز

انقلاب کشاورزی مردم و سیاره ما را تغییر داد. هنگامی که قبایل شکارچی جمع آوری گیاهان و حیوانات را شروع کردند، زندگی عشایری را رها کردند و روستاها و شهرهایی را ساختند که ساخت آنها هزاران سال به طول انجامید. با ظهور یک منبع غنی از غذا، جمعیت انسانی گسترش یافت و قبایل کوچک به پادشاهی صدها و هزاران کیلومتری تبدیل شدند.

ریشه های کشاورزی به چند نکته کوچک برمی گردد، اما احتمالاً کشاورزی ابتدا از هلال حاصلخیز منطقه ای در خاورمیانه که شامل مناطقی از عراق، سوریه، لبنان، سرزمین های اشغالی و اردن است آغاز شده است. شواهد زیادی در مورد این کشاورزی وجود دارد، از محصولات، دام، ابزار تهیه غذا و روستاهایی با قدمت حدود 11000 سال. باستان شناسان در دهه 1990 نتیجه گرفتند که کشاورزی از هلال حاصلخیز در اردن، سرزمینهای اشغالی و شام (منطقه ای بین اردن، فلسطین و سرزمینهای اشغالی) آغاز شد.

باستان شناسان از نتایج جدید مطالعات ژنتیکی استقبال کرده اند. اما تفسیرهای مختلفی از این یافته ها وجود دارد. دکتر زایدر گفت: DNA های باستانی این فرضیه را پشتیبانی می کنند که کشاورزان هلال بارور بارها و بارها به طور مستقل کشاورزی  را اختراع کرده اند. اما Ofer arry Joseph ، باستان شناس دانشگاه هاروارد ، استدلال می کند که کشاورزی  فقط یک بار تکامل یافته و سپس به سرعت از گروهی به گروه دیگر گسترش می یابد.

کشاورزی دلیلی برای یکجا نشینی انسان

کشاورزی زندگی انسان ها را تغییر داد، که این خود مستلزم اسکان و یکجانشینی برای آماده سازی و کشت زمین و غیره است. این فرایند منجر به مالکیت افراد و گروه ها می شود که در آن زمین به چیزی که باید برای آن جنگید و آن را حفظ کرد تبدیل می‌شود.

جنوب غربی ایران یک منطقه مهم است کشاورزی غنی از جنبش قبایل بین مناطق پست و مرتفع است و این چشم انداز اجتماعی و قومی زمینه ای را فراهم آورد که منجر به تغییر ساختار سیاسی-اجتماعی متفاوت جنوب غربی ایران شد. همانطور که گفته شد کشاورزی به یک جا نشینی احتیاج دارد که خطر بیشتری برای کشاورزان مانند بیماری های عفونی ایجاد می کند. اما با این وجود کشاورزی با تولید غذای بیشتر، جمعیت را افزایش می دهد. یک هکتار زمین مصنوعی بیش از یک هکتار جنگل تولید می کند.

زراعت و باغداری چه تفاوتی با هم دارند؟

زراعت و باغبانی روش های مختلف و مکمل تولید غذا هستند. اجرای زراعت و باغبانی با هم باعث از بین رفتن آنچه در هر یک از آنها منحصر به فرد و مهم است. همچنین، دست زدن به آنها با هم به معنای از دست دادن برخی از ایده های بسیار جالب و مهم در مورد نحوه تعامل تاریخ غذا با تاریخ جمعیت و تمدن است. سه تفاوت باغبانی و زراعت در زیر آورده شده است. توجه داشته باشید که هیچ یک از اینها ارتباطی با بهره وری ندارد. باغبانی می تواند حداقل به اندازه کشاورزی یا بیشتر تولید کند.

مرجع مقاله:

https://118work.ir/subcategory/خدمات/زراعت-و-کشاورزی

دکمه بازگشت به بالا