دانش و سلامت

پاسخ به پرسش‌های رایج درباره بیماری هپاتیت E

هپاتیت E یک بیماری عفونی ویروسی است که کبد را درگیر می کند و می تواند از یک عفونت بدون علامت ساده تا یک بیماری کشنده به ویژه در زنان باردار باشد.

به گزارش آپارات نیوز ، ویروس هپاتیت E معمولاً از طریق مدفوع خوراکی منتقل می شود. در کشورهای در حال توسعه ، که بیشتر ژنوتیپ های HEV یکی یکی وجود دارد ، آب آشامیدنی آلوده متداول ترین منبع است و افراد اغلب با نوشیدن آب آشامیدنی آلوده در مدفوع فرد مبتلا به هپاتیت E به این بیماری مبتلا می شوند.

در کشورهای پیشرفته ، برخی از موارد ویروس HEV ژنوتیپ 3 از طریق مصرف گوشت خام یا بیش از حد پخته شده از خوک ها ، گوزن ها و خوک های وحشی گزارش شده است. در چین ، تایوان و ژاپن مواردی از ویروس HEV ژنوتیپ 4 به عنوان یک بیماری ناشی از غذا گزارش شده است.

از طرف دیگر حیوانات می توانند ویروس هپاتیت E را به انسان منتقل کنند. ویروس هپاتیت E می تواند باعث عفونت در برخی از پستانداران شود و خوردن گوشت یا اعضای حیوانات آلوده به صورت خام یا بیش از حد پخته شده می تواند بیماری را به عنوان یک بیماری منتقله از طریق غذا به انسان منتقل کند. HEV RNA (ژنوتیپ های 3 و 4) از گوشت خوک ، گوشت خوک و آهو جدا شده است.

علائم و نشانه های هپاتیت E چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به هپاتیت E ، به ویژه بزرگسالان و کودکان ، هیچ علائمی ندارند. در بیماران علامتی ، علائم مشابه سایر هپاتیت های ویروسی حاد و آسیب کبدی است و ممکن است شامل یک یا چند علامت از جمله تب ، خستگی ، بی اشتهایی ، حالت تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، زردی ، ادرار تیره و مدفوع بی رنگ باشد. و ….

نسبت عفونت های علامتی به علامت بدون علامت از یک تا دو به یک تا 13. در بیماران علامتی ، علائم معمولاً 2-6 هفته (به طور متوسط ​​40 روز) پس از قرار گرفتن در معرض ویروس هپاتیت E ظاهر می شوند.

چه کسی بیشتر احتمال دارد که به شکل علامتی هپاتیت E مبتلا شود؟

برخی از افراد مبتلا به هپاتیت E هیچ علائمی از عفونت حاد ندارند. در کشورهای در حال توسعه ، هپاتیت E علامتی معمولاً در میانسالی و بزرگسالان جوان (معمولاً در سنین 15 تا 44 سال) بروز می کند. زنان باردار بیشتر در معرض خطر ابتلا به اشکال جدی بیماری از جمله هپاتیت B و مرگ هستند.

یک دوره خاص از عفونت بعد از عفونت HEV تخمین زده نشده است ، اما می تواند از یک هفته قبل تا 30 روز پس از زردی در مدفوع دفع شود. اگر کسی به طور مزمن بیمار شود ، وی در حین آلودگی ویروس ترشح می کند.

تا چه حد هپاتیت E یک بیماری جدی و خطرناک است؟

بیشتر افراد مبتلا به هپاتیت E به طور کامل بهبود می یابند. در مورد شیوع هپاتیت E ، میزان مرگ و میر در کل حدود یک درصد است. با این حال ، در زنان باردار ، هپاتیت E می تواند به یک بیماری جدی تبدیل شود و مرگ و میر در زنانی که در سه ماهه سوم بارداری هستند می تواند به 10 تا 30 درصد برسد. هپاتیت E در افراد مبتلا به بیماری مزمن کبدی و پیوندهای تحت درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی نیز می تواند خطر جدی برای سلامتی داشته باشد و حتی منجر به نارسایی کبدی و مرگ شود.

در کشورهای در حال توسعه که موارد هپاتیت E معمولاً توسط ژنوتیپ های 1 و 2 ویروس HEV ایجاد می شود ، در حال حاضر گزارشی از پیشرفت یک شکل حاد و مزمن از بیماری گزارش نشده است. اما در کشورهای پیشرفته ، تعداد فزاینده ای از عفونت های هپاتیت E ژنوتیپ 3 در حال تبدیل شدن به هپاتیت مزمن و بیماری مزمن کبدی است. این شرایط مزمن معمولاً در پیوند اعضا با عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی دریافت می شود.

چه کسی باید از نظر هپاتیت E آزمایش شود؟

هر شخصی با علائم هپاتیت ویروسی که باید آزمایشات سرولوژیک را برای هپاتیت A ، هپاتیت B ، هپاتیت C ، ویروسهای دیگر کبدی و سایر دلایل آسیب حاد منفی کبد در نظر بگیرد ، برای عفونت HEV است. هر کسی که علائم بالینی هپاتیت مشکوک داشته باشد و سابقه یک منطقه هپاتیت E آندمیک یا یک منطقه تحت تأثیر شیوع هپاتیت E داشته باشد ، باید از نظر عفونت HEV ارزیابی شود. هنگام گرفتن سابقه و مصاحبه با این افراد ، باید تاریخچه سفر ، منبع آب آشامیدنی مورد استفاده ، سابقه خوردن غذاهای خام یا بیش از حد پخته شده و همچنین سابقه تماس با “فرد مبتلا به زردی” را به طور کامل ارزیابی کنید. بعلاوه ، عفونت HEV باید در هر فردی که علائم آسیب دیدگی کبدی غیر قابل توجیه دارد ، صرف نظر از سابقه سفر ، مورد توجه قرار گیرد. هپاتیت E از نظر بالینی تفاوتی با انواع دیگر هپاتیت ویروسی حاد ندارد. تشخیص قطعی این بیماری فقط در صورت نتیجه مثبت آنتی بادی علیه HEV یا نتیجه مثبت آزمایش HEV RNA است.

هپاتیت E چگونه درمان می شود؟

هپاتیت E معمولاً بدون نیاز به خودبخودی از بین می رود. درمان ضد ویروسی خاصی برای این بیماری وجود ندارد و اساس درمان ، درمان های حمایتی است. بیماران باید استراحت و تغذیه کافی داشته باشند و مایعات زیادی بنوشند. همچنین قبل از مصرف هر دارویی که ممکن است باعث آسیب کبدی ، به ویژه پاراستامول شود ، با پزشک خود مشورت کنید. در بعضی موارد ، بیمار باید در بیمارستان بستری شود و این امر خصوصاً برای خانم های باردار اهمیت دارد.

طبق گفته وزارت بهداشت ، اساس پیشگیری از هپاتیت E در مرحله اول حذف بهداشتی فاضلاب و دسترسی به آب آشامیدنی سالم است. به یاد داشته باشید که در طول سفر آب ناسالم ننوشید. جوشاندن و کلرزن باعث غیرفعال شدن ویروس HEV در آب می شود. ایمونوگلوبولین در پیشگیری از هپاتیت E موثر نیست. همچنین در حال حاضر هیچ واکسن هپاتیت E مورد تأیید FDA در کشور ما و اکثر کشورهای جهان در دسترس نیست ، اما در سال 2012 ، واکسن نوترکیبی برای استفاده در چین تصویب شد.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا